Hüzün...

Bağlanmak... Kalbinin tam ortasından dağlanmak.
Yalvarmak... Kalbinin dokusu zedelenene kadar ağlamak, ağlamak, ağlamak.
Kalmak... Bir daha duyamayacağını bildiğin seslerin tınılarını ezberlemeye çalışmak.
Unutulmak... Hatıralarını, kesik elektrikli bir mutfakta, açık kapaklı eski buzdolabında dondurmaya çalışmak...

Sonunda kendi yokluğuna alışmak.