Sadece "365 burukluk"

Döngümde "burukluk",


Gördüm.

Farkınımdan çıkamadan varamadığım uzaklıkları,
Hissettiğim, ne arsız ne de varmaksız duyguları,
Omzuma pislettiğim evcil paramparçalıkları,
Unutmadım.

Okumalıydın,
Lekeli zarfımda yırtılmayı bekleyen yektubu,
Tek sana,
Tek sandığıma,
Tekliğine "bizi" ek sunduğuma,

Yazdım.

Yazıp gömdüm,
Kazıp da çıkarana kadar...

.Sen.

Duygularımın aldığı ilk nefeste...
Gözlerimdeki yabani hüzün yeşiline,
Sevgimdi, bahçıvan yapan seni,
Var mı bende o nefes hala,
Gözlerimin yeşili kaldı mı sende acaba?

Artık sormuyorum böyle sorular,
Kulaklarım cevaplardan yoruldular,
Duyduklarıyla Midas'a rakip oldular.

365 burukluğa şahit olmak üzdü beni...
Düşürdü bir, düşündürdü iki, kalbimdekileri,
Derine bir, bana iki!